بسمه تعالي

سلام.

آنچه تقديم مي شود مقاله اي است که چندي پيش از اينجانب در شماره 22 ماهنامه دختران به چاپ رسيد.

جهت تهيه ماهنامه مي توانيد با دفتر نشريه تماس حاصل نماييد.

انگلستان، ماه ژانويه سال 2005 ميلادي: « نيروهاي پليس در جستجوي دختري 16 ساله هستند که پس از انجام قرار ملاقاتي اينترنتي ناپديد شده است. چارلين بيدمائد، ساکن هندن – يکي از شهرهاي انگليس – ، آخرين بار جمعه در حالي که دانشگاهش را در شمال لندن ترک مي کرد، ديده شده است و ...».

آنچه خوانديد گزارش فقط يکي از مواردي است که طي آن پس از عملي شدن يک قرار اينترنتي دو طرفه، دختري ناپديد مي شود. در سال گذشته ميلادي – سال 2004 – ، تنها در يک مجله خاص انگليسي – Evening Standard – ، حداقل چهار مورد مشابه اين رويداد  گزارش شده است.

دختران الکترونيکي!

شايد پيشتر زماني که در مورد گپ هاي دخترانه، مطلبي ميشنيديم، تصوير يک دختر با تلفني که به گوش گرفته است، در ذهنمان مجسم مي شد. اين پندار مربوط به زماني مي شد که دختران و تلفن مترادف هم بودند؛ اما امروز با شيوع ارتباطات جديد الکترونيکي نظير اي ميل، اس ام اس، چت  و ... لازم است در تصور ذهني خويش اصلاح به عمل آوريم. چرا که  همزمان با استفاده دختران از کاربردهاي IT و ICT براي استفاده هاي شخصي، انجام تکاليف مدرسه و ... روز به روز بر تعداد دختراني که ساعات زيادي از عمر خويش را در دنياي مجازي صرف مي کنند، افزوده شده و به تبع آن نوع گپ هاي دخترانه نيز به سوي گپ هاي اينترنتي و حتي تحول گپ به بازديد از سايت هاي دوستي و ... تغيير جهت داده است.

دختران اينجا چه مي کنند؟

چه کسي مي داند که اينک دختران ما در شاهراههاي اطلاعاتي چه مي کنند؟ من معتقدم اکثريت آن ها بدون گذراندن دوره هاي آموزشي لازم ، در اين شاهراه در حال رانندگي هستند؛ يک رانندگي مرگبار!

طبق مطالعه اي تحقيقاتي با عنوان « اثرات اينترنت: دختران و رسانه هاي جديد » ، اگر چه بسياري از دختران جوان داراي دانش رايانه هستند، اما همين ها وقتي که در يک موقعيت عاطفي شديد نظير رويارويي با سايت هاي محرک جنسي و يا چت با جنس مخالف قرار مي گيرند، به افرادي آسيب پذير و بي سواد مبدل مي گردند. اين گزارش که در فيبريه سال 2002 ميلادي توسط موسسه دختران پويا در آمريکا منتشر شد، يکي از اولين تحقيقاتي است که در جهت بررسي اثرات ميزان ساعات آنلاين دختران بر زندگي اجتماعي و احساسات آن ها، با جامعه آماري هزار و دويصد و چهل و شش دختر سيزده الي هيجده ساله انجام شد.

دکتر ميشل کن، مدير بخش تحقيقاتي موسسه مي گويد:«  اين مطالعه نشان مي دهد در حال حاضر دختران، دانش ها و مهارت هاي کار با فناوري هاي جديد را به خوبي آموخته اند، اما از نظر بلوغ اجتماعي به تکامل لازم نرسيده اند و اين ضعف زماني که آن ها با يک موقيت گپ محرک اينترنتي مواجه مي شوند، خود را نشان مي دهد. بنابراين اگر چه معمولا پدران، مادران، معلمان و ساير بستگان دخترانمان با اینترنت آشنایی کافی ندارند، اما آن ها می توانند با راهنمایی عزیزانشان از جهت اجتماعی و فرهنگی نقشی حیاتی داشته باشند».

اینترنت؛ پیچیده ترین پدیده قرن بیست و یک

در قرن بیست و یک آنلاین بودن یکی از ابعاد جدید شخصیت یک دختر است. زیرا دختران در طول مدت تحصیل خویش برای انجام تکالیف مدرسه، پروژه های دانشگاهی و ... مرتبا آنلاین می شوند. همچنین آن ها در وقت آزاد خویش از اینترنت به عنوان یک وسیله سرگرمی استفاده می کنند. اما آن ها در این مدت با چه مسایلی روبرو می شوند؟ قطعا دختران در طول مدت آنلاین بودنشان با موقعیت های بسیاری مواجه می شوند که برخی از آن ها امن و برخی دیگر ناامن هستند. و از آنجا که دختران در اکثر مواقع از راهنمایی بزرگترهایشان بی بهره اند، گزینش این موقعیت ها تنها به قضاوت شخصی خودشان بستگی دارد. در تحقیقی که پیشتر بدان اشاره شد – یعنی گزارش تحقیقی موسسه دختران پویا – ، وقتی که از تعدادی از دختران سوال شد، چگونه متوجه می شوید که یک موقعیت امن یا ناامن است، 84 درصد آنان پاسخ دادند که به احساس قلبی خویش مراجعه می کنند. اما متاسفانه احساسات دخترانه در اکثر مواقع نمی تواند از آنان محافظت کند. چرا که نتایج مطالعات حاکی از آن است که اغلب دختران هنگامی که در یک وضعیت تحریک کننده جنسی در چت روم ها و یا سایت ها واقع می شوند، نمی دانند چه باید کرد؟

مسائل شهوانی به گونه های مختلفی می تواند شروع شود، درخواست ناگهانی یک مرد برای ایجاد ارتباط عاطفی، روبرو شدن ناخواسته با عکس عریان یک مرد و ... مواردی از این دسته اند.

در مطالعه انجام شده توسط موسسه دختران پویا، 30 درصد از 80 درصد دختران مذکور اعتراف کرده اند که در رویارویی حقیقی با مسائل جنسی دست و پای خود را گم کرده اند.

دختری سیزده ساله می گوید: « من در یک چت روم بودم که مردی برایم

پیام خصوصی فرستاد ... سپس او شروع کرد به طرح مسائل غیر اخلاقی و

آزار دهنده ».

البته اکثر دختران، از سایت ها و موقعیت های شهوانی اجتناب می کنند و آن را « بسیار آزار دهنده» می خوانند، اما بسیاری اوقات به صورت کاملا اتفاقی در دام چنین وضعیتی گرفتار آمده و در نتیجه سردرگم می شوند که چه باید کرد؟

دختری چهارده ساله می گوید:« این وضعیت دقیقا مثل تصادف یک عابر پیاده با ماشین است. عابر میخواهد خود را از جلوی ماشین کنار بکشد، اما نمی تواند».

چه باید کرد؟

هنگامی که بسیاری از پدران و مادران، معلمان و اساتید، لیستی از «نبایدها»، تهیه کرده اند که؛ « اطلاعات شخصیت را به کسی نده»، « به ای میلهایی که از طرف افراد غریبه دریافت میکنی جواب نده»، « با ناآشنایان صحبت نکن»، و ... آنچه یک دختر می خواهد، تنها کمی حمایت

و دلسوزی بیشتر است. دختران به راهنمایی احتیاج دارند تا بتوانند از پس رویارویی با موقعیت های خطرناک پیروزمندانه برآیند، تاکید می کنم آن ها به کمک احتیاج دارند، نه نصایح آزاردهنده!

گزارش های علمی تحقیقاتی حاکی از آن است که دختران جوان، از پدران و بزرگترها می خواهند تا زندگی مجازی آن ها را به طور کامل درک کرده و به آن ها کمک کنند تا از مزایای IT و ICT حداکثر استفاده را برده  و از مضرات آن در امان باشند.

دکتر اس هریت مستاچ مدیر بخش برنامه ریزی موسسه دختران پویا در این زمینه می گوید: « ... از دیگر فواید شگفت انگیز اینترنت برای دختران ایجاد امکان برقراری ارتباط صمیمانه با خانواده و دوستانشان از طریق ای میل و پیام های الکترونیکی است. اما اینترنت مسائلی را در کنار این همه محاسن به دختران هدیه می دهد که شاید برای آن آمادگی لازم را نداشته باشند. سایت های غیر اخلاقی و شهوانی، همچنین پیام های ناخواسته در یک اتاق چت از این دسته اند. بنابراین هر بزرگتری که سرپرستی دخترانی

را به عهده دارد که هر از چندی آنلاین می شوند، باید همیشه در دسترس باشد تا در صورت لزوم بتواند از آنان پشتیبانی لازم را به عمل آورده و راهنماییشان کند».