حسام الدين آشنا، متولد 1343 داراي مدرک دکتراي معارف اسلامي و فرهنگ و ارتباطات از دانشگاه امام صادق (ع) مي باشد. وي که پس از اتمام فوق ليسانسش مدتي در سمتهاي اجرايي متعدد اعم از همکاري با وزارت خارجه، سازمان صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران ، و ... بوده است، اينک عهده دار معاونت پژوهشي  دانشگاه امام صادق (ع) مي باشد، و به طور همزمان به تدريس در اين دانشگاه، دانشکده صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران، و دانشکده خبر وزارت خارجه تدريس مي کند.

از ديگر مسئوليتهايش در زمان کنوني مي توان به عضويت در هيات داوران کنفرانس جامعه اطلاعاتي در آسياي غربي، و هيات رئيسه کنفرانس بين المللي علم، تکنولوژي، مدرنيته و مذهب اشاره کرد.

حضور جدي و موثر دکتر حسام الدين آشنا در عرصه تئوري پردازي جامعه اطلاعاتي مسلمانان، سبب شده است که در گفتمان انديشمندان علوم انساني اجتماع، به عنوان يک عنصر داراي دغدغه هاي ديني، که بر مسائل مربوط به دين و ارتباطات اشراف کامل دارد، شناخته شود.

چندي پيش که گفتگويي دوستانه با او داشتم نمي دانم چه شد که بحث به ماهيت ارتباطي و فرهنگي دين کشيده شد، و او گفت : « دين اساسا داراي ماهيتي فرهنگي و ارتباطي است.اسلام آمده است تافرهنگي خلق کند که در پرتو آن  ، ارتباط انسان و انسان ، انسان و طبيعت و دنيا و آخرت بر محور ارتباط توحيدي ميان خدا و انسان شکل بگيرد واين همانا گذار از جاهليت است».

جمله بسيار بزرگي بود، و مانند ساير کلماتش تفکر برانگيز! به خاطر دارم که چند وقت پيش هم در وبلاگش مطلبي را خوانده بودم که آن هم مدتها را به تامل واداشت. او در وبلاگش که عنوان آن فرهنگ و ارتباطات و نشانيش http://ashna1343.persianblog.com مي باشد، نوشته بود: « قرآن کريم در وضعيت فعلي خود يک کتاب است  اما در زمان نزول تدريجي در طول ۲۳ سال آنرا با چه رسانه اي مي توان شبيه دانست. شايد مفهوم گاهنامه را  بتوان با آن نزديک دانست ولي پس از آغاز عصر وبلاگ مي توان اينگونه دريافت که وبلاگ نزديکترين مفهوم رسانه اي به کيفيت تنزيل قران کريم است . من -با مقداري تسامح واز باب اينکه در صحت استفاده از صنعت تشبيه شباهت تام لازم نيست -   گفتم قرآن را مي توان وبلاگ خداوند دانست . نظر شما چيست؟».

همچنين وقتي از آشنا در مورد رابطه دين و رسانه سوال مي کنم، مي گويد: «  ارتباطات ديني اعم و افضل از رسانه ديني است . هر گاه در فرايند ارتباط يکي از عناصر هدف ، فرستنده و پيام، دين مدار باشد ، ارتباطات را مي توان ديني تلقي کرد . با اين رويکرد ، رسانه از حيث فناوري ابزاري است در خدمت فرايند ارتباطات ديني نه اينکه مستقلا داراي شان و منزلتي ديني يا غير ديني باشد.اما از حيث سازمان رسانه اي مي توان براي سازمان رسانه ديني شاني متمايز از سازمانهاي ديگر رسانه اي قائل شد.با اين رويکرد ، ديني بودن سازمان رسانه در تار و پود،ساختار ،عملکرد و فرهنگ سازماني  رسانه سايه مي افکند ».

پاسخش مرا به ياد مصاحبه اي مي اندازد، که چند ماه پيش با هفته نامه سروش کرده بود، و در جواب اين سوال که چگونه مي توانيم به الگوي اسلامي رسانه هاي برسيم، گفته بود:« ما بايد برويم به طرف سازمان هايي که به صورت هرمي کار مي کنند؛ در راس هرم متفکران حضور دارند، توليد کنندگان اصلي متون و فکر مذهبي حضور دارند، در قاعده هرم فني ترين تکنيسين ها و خلاق ترين اشخاص در تکنولوژي و مابين راس و قاعده هم بايد سطوحي حضور داشته باشند از هنرمندان، نويسندگان، و متخصصان علوم اجتماعي که پردازش پيام و آماده سازي آن براي تحويل به محيط رسانه هاي مدرن را بر عهده داشته باشند».

جالب است بدانيد دکتر آشنا که چندي پيش آخرين کتابش با عنوان از سياست تا فرهنگ توسط انتشارات سروش منتشر شد، علاوه بر فعاليت هاي نظري در حوزه هاي عملياتي تر ارتباطات نيز فعاليت مي کند، و از جمله کارهاي موفق او در اين زمينه مي توان ساخت مجموعه تلويزيوني چشم هاي شيشه اي با کارگرداني حسين دهباشي و به سفارش شبکه تلويزيوني العالم اشاره کرد. اين مجموعه که به مقايسه نحوه پروپاگانديسم شبکه هاي BBC و الجزيره مي پردازد، به گفته دکتر پيمان جبلي مدير کل سابق اخبار العالم يکي از استثنائاتي است که صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران در ساليان گذشته، و تا کنون داشته است.

حسام الدین آشنا این روزها نیز همچون گذشته، به طور جدی خود را در گیر پروژه های عظیم ارتباطاتی کرده است.

تکمیل مقاله اجتماع محوری در محیط سایبر برای ارائه به همایش دین و رسانه مصر، مدیریت پروژه تصویر رهبری در سیما به سفارش مرکز تحقیقات صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، و آماده سازی گزارش نهایی کوششها و چالش های مسلمانان در محیط سایبر از اخرین درگیری های کاری او در کنار تمامی مسئولیتهایش می باشد.